วันจันทร์ แรม ๑๔ ค่ำ เดือน ๙
วันที่ ๒๑ สิงหาคม ๒๕๖๐

โรคประสาท โรคกังวล

โรคกลังวล เป็นโรคที่พบได้บ่อยที่สุด ในผู้หญิงมากกว่าผู้ชายประมาณ 2 เท่า พบมากในช่วงอายุ 20-35 ปี และวัยสูงอายุ คนทุกระดับการศึกษา และ ฐานะมีอาการทางร่างกายเกือบทุกระบบ

สาเหตุ

ผู้ที่เป็นโรคนี้ อาจมีสาเหตุทางกรรมพันธุ์ (พบว่าพ่อแม่พี่น้อง ของผู้ป่วย เป็นโรคนี้ด้วย) หรือเกิดจาก บุคลิกเดิมที่หวาดหวั่นวิตกกังวลง่าย หรือขี้อาย หรือเกิดจากความเครียดทางจิตใจ เช่น ปัญหาครอบครัว (สามีเจ้าชู้กินเหล้าเมายา เล่นการพนัน ทะเลาะเบาะแว้ง) ปัญหา เศรษฐกิจ (ยากจน ทำนาไม่ได้ผล เป็นหนี้สิน) ปัญาหาเกี่ยวกับหน้าที่การงาน การเรียน หรือเกิดจากมีการสูญเสีย (เช่น ญาติตาย) เป็นต้น ผู้ป่วยอาจมีอาการของโรคนี้ทันที่ที่เกิดความเครียดหรือภายหลังจากเกิดความเครียดเป็นเวลานาน

อาการ

ผู้ป่วยจะมีความวิตกกังวลโดยไม่มีสาเหตุชัด เจนหรือจากสาเหตุเล็กน้อย ที่ไม่สมเหตุสมผล หรือวิตกกังวล เกิดเหตุ อาการสำคัญที่พบได้ทุกคน คือ นอนหลับยาก (เมื่อเข้านอนแล้ว กว่าจะหลับได้ใช้เวลานาน) และอาจีอาการฝันร้ายบ่อย ผู้ป่วยจะมีอาการหงุดหงิด โมโหง่าย ไม่มีสามาธิ ตื่นเต้นง่าย มักมีอาการใจสั่นใจหวิว เหนื่อยง่าย อ่อนเพลีย ปวดมึนศีรษะ เวียนศีรษะ หน้ามืดบ่อย เบื่ออาหาร ชา หรือวูบวาบตามตัว และแขนขา มือสั่น เหงื่อออกง่าย ผู้ป่วยอาจบ่นว่า มีอาการหายไม่ออก (หายใจไม่อิ่ม) จุกแน่น ในลำคอ ออกร้อนในท้อง หรือ เจ็บหน้าอก (บ่นเจ็บหน้าอก ไม่เป็นเวลา อยู่เฉย ๆ หรือเวลานอนก็เจ็บ แต่เวลา ออกกำลังกาย หรือทำอะไรเพลินหายเจ็บ) บางคน อาจมีอาการจุกเสียดแน่นท้อง คลื่นไส้ ท้องผูก หรือถ่ายเหลวบ่อย

.

ก่อนจะวินิจฉัยผู้ป่วยว่า เป็นโรคประสาทกังวล ควรตรวจสอบให้แน่ใจว่า ไม่ใช่เป็นโรคทางกาย
ข้อมูล : นพ.สมเกียรติ อาชานานุภาพ .ตำราการตรวจรักษาโรคทั่วไป. เล่ม2 ,คู่มือประชาชน.ม.ป.ป.

โรคประสาท โรคกังวล